landschap in geluiden; meersporen geluidsinstallatie met geluiden verzameld tijdens mijn residentie In Kunstwerk Kolderveen oktober/november 2025.

Mijn werk begint met materiaal – de textuur, het gewicht en hoe het in mijn handen aanvoelt. Mijn praktijk wordt dus geleid door intuïtie en de zintuigen, waardoor het materiaal kan spreken, kan onthullen wat het nodig heeft of vraagt. Elk materiaal draagt ​​betekenis, gevormd door zijn oorsprong en associaties. Ik voel me aangetrokken tot materialen die verhalen over nederige plekken met zich meedragen, die een stillere kracht en poëzie in zich dragen.

Mijn oeuvre bestaat uit assemblages, collages en installaties, een zorgvuldig verzamelde verzameling gevonden materialen en objecten: zoals kerkklokken, kratten, turfblokken, zand, landbouwwerktuigen, zwaailichten, ballonnen, medische wegwerpartikelen, spiegels, bankschroeven, takken, autowielen en hout. Ik combineer elementen uit de natuur en technologie, die zowel harmoniëren als botsen, en werk ermee totdat ze in evenwicht zijn en er een nieuwe logica ontstaat.

Mijn proces ontvouwt zich via een vorm van psychogeografie, een afstemming op hoe landschappen (zowel fysiek als emotioneel) de perceptie en ervaring vormgeven. Ik beweeg me door plaatsen, verzamel sporen en resonanties en laat het terrein gedachten, gebaren en vormen beïnvloeden.

Ik zie materialen, objecten en elementen als metgezellen in plaats van als hulpmiddelen. Onvoorspelbaar, responsief en levend, reageren ze, bieden weerstand en transformeren ze. Door dergelijke methoden toe te passen, ontwikkelt mijn werk zich tot een wederzijdse uitwisseling tussen het menselijke en het niet-menselijke. Deze dialoog tussen systemen en soorten, tussen het organische en het mechanische, het levende en het inerte, opent een ruimte van gedeelde handelingsvrijheid.

Door middel van deze samenwerkingen en omzwervingen onderzoek ik hoe mens en natuur met elkaar verweven zijn en zich wederzijds aanpassen, waardoor ruimtes ontstaan ​​waar menselijke en niet-menselijke stemmen naast elkaar bestaan, en waar een bezoeker onbedoeld zijn perceptie kan veranderen, in de ruimte kan zijn en anders kan luisteren, en nieuwe manieren van zijn met de wereld kan waarnemen.

(met dank aan Katia Kruppenikova)